pastorałka

Autor: Lena Milena, Gatunek: Poezja, Dodano: 31 stycznia 2014, 23:15:37

Ja jestem drogą, prawdą
i śmiercią, powiedziała Oktawia
tańcząc wśród srebrnych skier.

 

Ja jestem przy drodze.
I była tam Сања, i wszyscy do niej
zbaczali, mimo że źle.

 

Mimo że mróz, wigilia.

 

Archanioł zastukał do drzwi,
zwiastował mi smutek wielki.
Nie wszyscy chcą żyć, powiedział,
musisz rozstawić więcej zastaw,
niedługo spadnie śnieg.

 

Lulajże, lulaj. Kruchy trupek choinki.

 

Zamiast śniegu deszcz.

Komentarze (1)

    • . .
    • 01 lutego 2014, 01:35:19

    Wiersz wymaga dopracowania: myślę, że warto byłoby zmienić ostatni wers pierwszej strofy - brzmi tak jakoś pretensjonalnie i zastawy zastąpić talerzami. Pozdrawiam

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się